Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Welkom Welkom_Muzical Actueel Actueel_oud3 Actueel_oud2 Actueel_oud Vieringen Caritas De pijn . . . 14 Werken. . . 14e-Werk OomGerard. . . Werkgroepen Werkgroepen 1 Werkgroepen 2 Archief Gijs van Engen 2015 Archief 2015 April 2014 Begin 2014 Kindjewiegen 2013 Kerstmarkt 2013 Kindjewiegen 2012 MariaMusical 2012 Vrijwilligers avond en Mariaviering Samen bouwen Pinksterzangdienst Opbrengst Sisal Opbrengst Sisal 2013 Opening Secretariaat Nieuwe locatieraad Afscheid Theo Geurtsen Info Contact Nieuws 

14e-Werk

Doden begraven, het 14e Werk van Barmhartigheid Ik vind het opvallend dat ook het “begraven van doden” hoort bij de 14 goede werken. Dat is in 1207 zo bepaald door paus Innocentius, die zich baseerde op een tekst uit het Bijbelboek Tobit. In de Middeleeuwen waren er veel doden met besmettelijke ziekten. Het was destijds dan ook een hele opoffering om hun lijken te begraven. Begraafplaatsen kunnen erg van elkaar verschillen. Ik ben op Allerzielen gaan kijken op het katholieke kerkhofje in Kerklaan. Door een besluit van het bisdom zou het al in 1997 geruimd moeten zijn. Maar het ligt er nog steeds en wordt door een paar parochianen onderhouden. De grafstenen zijn grotendeels onleesbaar; de zerken verzakken; planten of bloemen op de graven ontbreken. Op een grafje van een kind dat in 1950 op driejarige leeftijd is overleden stond wel een vers bloemetje. Van de moeder? In Loenen is een deel van de begraafplaats ingericht als gewijde grond voor de katholieken. De inrichting en het onderhoud vind ik sober, ook rond Allerzielen.Hoe anders is het als je bijvoorbeeld in Volendam op het kerkhof komt. Alle graven worden prachtig onderhouden en een bloemenzee komt je tegemoet. Weer heel anders ziet het uit in de Oude Kerk in Amsterdam. Daar zijn 2500 graven in de kerk gemaakt waar in de loop van de eeuwen 100.000 Amsterdammers hun laatste rustplaats hebben gekregen. Veel zerken zijn prachtig uitgehouwen in harde steen. De zogenaamde rijke stinkerds hadden er heel wat voor over om onder een kunstzinnig gebeeldhouwde dekplaat te mogen liggen. In 1829 is het begraven in een kerk bij wet verboden om hygiënische redenen. Zelf ben ik een voorstander van begraven in je geboortegrond. Dat beperkt zich dan in mijn geval tot een zakje grond uit Maastricht dat door je familie in het graf wordt gestrooid alvorens de kist wordt neergelaten. Een werkje van barmhartigheid met respect voor traditie en gevoel voor symboliek. Wiel Broex.